Print deze tekst

Sluit venster

De visie van ECOlonie Voorwoord Om onze ontwikkeling op zijn juiste waarde te kunnen schatten lijkt het ons van belang dieper in te gaan op onze visie. Dit achten we van essentieel belang daar de visie het organiserend beginsel is, wat wil zeggen dat als je weet waarom je iets wilt, en dit in zijn samenhang verwoord, je beter weet waar je naar toe gaat. Visie heeft ook een magische kwaliteit. Het innerlijk oog van de visie kan zien wat er nog niets is, kan buiten de bestaande omstandigheden reiken en iets ontwaren dat er tevoren nooit is geweest. Het is het verbijsterend menselijk vermogen dat boven heden en verleden kan uitstijgen om vanuit het onbekende, iets te ontwerpen dat tevoren niet bestond. Datgene wat wij hieronder verwoorden zijn de zichtbare noten van ons lied wat we willen zingen. Tussen de noten zit ruimte, de stilte, misschien nog wel belangrijker dan de noten zelf, omdat ze in belangrijke mate mee het lied bepalen. Deze noten wachten er op om met de noten van diegenen die met ons willen samenwerken tot een nieuw liefdeslied gecomponeerd te worden. Misschien hebt u ook noten op uw zang? Onderstaande tekst is niet altijd en eenvoudig en zou de indruk kunnen wekken dat we iemand willen buitensluiten. Dat is natuurlijk niet het geval. Maar de werkelijkheid is niet eenvoudig en hoewel we op Ecolonie wel eenvoudig leven, willen we een filosofische beschouwing over die werkelijkheid, zoals wij die zien, niet terug voeren tot enkele simplificaties. Het is echter wel zo dat we in de inleiding van het huishoudelijk reglement onderstaande visie al in meer concrete uitgangspunten hebben verwoord. Met de vormen die we op Ecolonie laten ontstaan willen we onze visie, dat het leven ondeelbaar is, als eenheid gezien kan worden, tot uitdrukking brengen. Deze prachtige plaats in het centrum van West Europa, herbergt alle elementen (gebouwen, grond, water, schitterende natuur) om er een diversiteit aan vormen te ontwikkelen. Ecolonie zal met vele grotere en kleinere initiatieven, die er al zijn en nog zullen komen, een netwerk vormen, met als doel uitwisseling van informatie op velerlei gebied, zowel in materiële als in geestelijke zin. Deze centra (werkplaatsen van de toekomst) zullen als inspiratiebron dienen voor al diegenen die zich oriënteren op een nieuwe manier van in de wereld staan, denkend en handelend vanuit een kosmologie. Ecolonie zal op eigentijdse wijze als verbindende schakel functioneren tussen hemel en aarde, tussen geest en materie. Ecolonie kan gezien worden als een creatie-centrum. Inleiding Geschiedenis is altijd sociale geschiedenis van mensen, dieren en dingen, goden en duivels, engelen en helden. Deze geschiedenis is nooit af en afgedaan; het is geen afgesloten hoofdstuk. Angst ontstaat o.a. als de mensen dit vergeten en denken dat zij het zelf moeten opknappen, zonder zijn verleden, zonder anderen. Mensen hebben mensen nodig , ook dieren en dingen. De grootste mythologische helden, halfgoden hadden helpers nodig, anders klaarden ze het niet. Ze maakten er ook dankbaar gebruik van en hadden terecht het creatieve gevoel het zelf gedaan te hebben, omdat zij gebruik wisten te maken, zonder gêne, van de merkwaardigste helpers en helpsters. In de sprookjes, mythen en sagen - een onuitputtelijke bron voor de geschiedenis van de mens, zijn hopen en zijn wensen - wordt dit keer op keer vermeld. De mate waarin de mens in staat is hulp te geven en te ontvangen maakt zijn menselijkheid zo creatief; mee door anderen zichzelf te kunnen worden, wederzijds bezig zijn. Het zelf scheppend (creatief) bezig zijn, ingrijpend in het gebeuren, dromen, hoop, wensen kunnen realiseren, dat is het menselijk thema waar helpen (=spiritualiteit) centraal staat. De filosoof Joseph Campbell (Mythen en bewustzijn) zegt hierover het volgende: " Iedereen heeft de mogelijkheid tot vervoering bij het ervaren van het leven. Men hoeft het alleen maar te herkennen. Kunst en spiritualiteit (religie) zijn de twee aanbevolen manieren om tot verlichting te komen (= die herkenning). Gewoon leven met een hart dat met gevoel openstaat voor anderen is een manier die voor ons allen is weggelegd. Iedereen heeft die mogelijkheid in zich. Als die mogelijkheid is weggestopt in een afgesloten geheugendoos, dan maak je die open door iemand te laten helpen" Een zinvolle ontmoeting onderscheidt zich door een stoutmoedige, fantasierijke mogelijkheid om in het leven van andere mensen te treden en te leren vanuit hun gezichtspunt te kijken. En dan dat gezichtspunt in verbinding brengen met de kennis en kunde van je zelf; zo worden de deuren tot de dromen van de mensen geopend. Deze ontmoetingskunst betekent het elkaar ruimte, liefde, betrokkenheid geven zoals het binnen een gemeenschap passend is, d.w.z. in orde is; voor ieder is er aandacht. Ontmoeten geschiedt direct, zonder tussenkomst, zonder middel, in strikte zin onmiddellijk. Geen middel (techniek/methode) komt daar aan te pas! Ontmoeten is de ander aanspreken, je zegt ´jij´ tegen hem of haar. Elk middel dat je zou gebruiken is een hindernis om tot werkelijke beleving van de ander en jezelf te komen. Alleen daar waar elk middel vernietigd is, vindt de ontmoeting plaats. Scheppend leven is steeds weer een voorstelling maken van iets wat er nog niet is, van het nog-niet-bewuste. Het is anticiperen, vooruitgrijpen op..... Het is transcenderen, overschrijden. Werken en woekeren met je mogelijkheden, je begaafdheden. Stoutmoedigheid en fantasie; het is de moed die ook de sprookjeshelden of mystieke of legendarische figuren hebben. Zinvol leven is creatief scheppen van dat-wat-er-nog-niet-is In onze visie is leven dus geen activiteit om problemen op te lossen, zoals gangbaar is in de hedendaagse gevoels-technologische-therapiecultuur. In onze visie is leven het creatief scheppen van dat-wat-er-nog-niet is. De meeste mensen zijn grootgebracht in de traditie van problemen oplossen en zijn nauwelijks met het creatieproces in aanraking gekomen. Het oplossen van problemen is een ondeugdelijke en ontoereikende manier om datgene te scheppen wat we wensen en verandert veelal nauwelijks iets aan de bestaande moeilijkheden. Die re-actieve activiteit verschaft een gewichtig gevoel en de ironie wil dat het een gevoel van schijn veiligheid kan geven. Stel dat je geen problemen had, waarmee moest je je dan onledig houden? De utopische gedachten waar over gesproken werd aan het begin van deze ´notenbalk´, die te maken hebben met echte, warme menselijkheid en betrokkenheid, die is in de maatschappij nauwelijks tot gelding gekomen, is ´unabgegolten´. Taboes zijn verdwenen, er is openheid gekomen op allerlei terreinen, tegelijkertijd zijn er nieuwe taboes ontstaan en een nieuwe geslotenheid. Openheid naar elkaar toe, eerlijkheid in alle menselijke verhoudingen, het klinkt als muziek in de oren, en het is ook muziek. Maar de muzieknoten zijn helaas te vaak bevroren in de instrumenten, zoals in het verhaal bij Baron von Münchhausen, waar plotseling tot ieders verbazing, een in de hoek gezette trompet in de herberg begon te blazen, toen er warmte bij kwam. De nivellering, die overal, behalve op economisch gebied, begint door te dringen, op basis van de zogenaamde ideologie van het gelijkheidsbeginsel, wordt begeleid door de cultuur gebaseerd op methodes en technieken uit de wereld van het welzijnswerk en de zogenaamde new age cultuur. Deze pseudo-spiritualiteit is een sociale mythe dat je als mens het zelf moet opknappen en dat de ander niet meer mag zijn dan jij bent. De mythe dat het zogenaamde voelen in de plaats moet komen van het denken, een nieuwe cultus creërend van: ´ik voel het zo, dus is het waar.` In plaats met grote warmte en betrokkenheid naar alles te denken. Op Ecolonie kiezen we dus nadrukkelijk voor de scheppende, creërende energiestroom, waar een ieder leert te leven als creator. Kenmerken van deze energiestroom zijn o.a.: iets maken wat nieuw is of wat verheft, utopisch, wenselijk, menselijk, vertrouwen, verrassend, liefde. Een kosmologie Deze wijze van helpen is niet alleen gericht op de andere mens, maar op alle aspecten van dit universum. Het sluit niets uit. Dit nieuwe zijnsgebied (nieuw is het natuurlijk niet, alleen maar in het perspectief van het bestaande), deze kosmologie of kosmische wijsheid, gaat ervan uit dat alles bezield is. Ze verbindt alle dingen in het universum met elkaar. Deze zgn. Gaia-hypothese vormt een grote stap op weg naar het herwinnen van het bewustzijn van een levende kosmos. Deze Moeder-Aarde godin heeft weer een troon nodig, niet alleen voor haar zelf maar samen met het Vader-principe Lucht, waarbij de kosmos hun kathedraal is. De herontdekking van deze oude, creatieve polariteit helpt ons beseffen dat de goddelijkheid overal aanwezig is. Pas, als dit besef weer doorgedrongen is tot in alle poriën van ons wezen, zullen we de aarde weer met respect behandelen. Dit eenheidsbeginsel kan niet alleen in meditatie beleefd worden maar zal ook in concrete sociale verbanden en activiteiten zichtbaar, gemaakt moeten worden. Dat is niet een gemakkelijke zaak omdat we zo gebonden zijn aan onze (denk) gewoontes, die voortkomen uit een materialistisch, mechanistisch wereldbeeld. Deze heeft drie eeuwen lang de boventoon gevoerd en daarmee de basis gevormd voor ´de ideologie van de vanzelfsprekendheid´, de mentale aanjager van economische groei en technologische ´vooruitgang´. Zelfs de theologen hebben in die eeuwen dit mechanistisch wereldbeeld, waarin God werd voorgesteld als de grote machinebouwer, overgenomen. Ook is in dit wereld- en mensbeeld een sterke scheiding doorgevoerd tussen lichaam en geest. Mede daardoor is de ziel, het levensprincipe, zowel uit de natuur alsook uit het menselijk bestaan verdwenen. Veel rituelen zijn sinds de opkomst van de protestantse reformatie in Noord en West Europa verboden. Hierdoor werd in de zogenaamde christelijke landen, de natuur haar heiligheid ontnomen. Religie was voortaan bijna uitsluitend een zaak van het contact tussen de mens en God. Aan de natuurlijke wereld werd geen spirituele kracht meer toegekend. Daardoor waren er geen religieuze belemmeringen meer voor het veroveren en het exploiteren van de natuur. Het is daarom dan ook dringend noodzakelijk, als paradigmawisseling, om radicaal anders te gaan denken en een aantal vanzelfsprekende gewoontes overboord te gooien. De weg terug van theïsme (God staat buiten jezelf) naar pantheïsme (de mystieke traditie/ de Ik-Gij relatie) ) is daarbij een begaanbare weg; een weg met wezenlijke perspectieven. Deze radicale verschuiving is noodzakelijk, anders zal zeker de mensheid, als een belangrijke schakel tussen hemel en aarde het niet overleven. De generatie van de 21e eeuw zal zich daarom anders moeten gaan opstellen. In deze tijd van ecologische afbraak en geestelijke crisis is het ontwikkelen van een nieuwe kosmologie van het grootste belang. Daarvoor is de moed en durf nodig van pioniers die voorgaan, die de weg wijzen en anderen inwijden in een nieuw zijngebied. Mensen die zich bewust zijn van het eenheidsbeginsel. Die handelen vanuit liefde en niet vanuit schuld en angst. Zij die, ongeacht hun leeftijd, met een andere kijk op de werkelijkheid handelen. Het zijn de medicijnmannen en -vrouwen van de komende eeuw. We vinden deze energie overal, buiten en in ons zelf, als we maar met een open hart vol vertrouwen durven te luisteren en zien en te handelen naar onze impulsen. Het zijn de ter discussie staande voorlopers in de wetenschap en theologie, zoals de natuurkundige Rupert Sheldrake en de priester Matthew Fox, of professor Kees Zoeteman, van de Universiteit van Tilburg. Deze wijst er in zijn boek `Pioniers gevraagd´ nadrukkelijk op dat de organische utopie (zoals Ecolonie) er een moet zijn van de dagelijkse praktijk. Voorbeelden, zo schrijft hij, die op kleine schaal worden uitgeprobeerd hebben dan ook het meeste perspectief om op grotere schaal te worden toegepast. Een nieuw zijnsgebied Veel is daarover, in allerlei bewoordingen, geschreven. Hier volgen, in samenvattende zin, enkele opvallende kenmerken. Er is een tijd geweest dat iedereen dacht dat de aarde plat was. In welke onwaarheid geloven we nu? De menselijke geest raakt gemakkelijk verstrikt in het web van de algemeen aanvaarde, vaak eenzijdige ideeën over hoe de werkelijkheid gezien moet worden. In onze huidige tijd heerst het natuurwetenschappelijk model dat de werkelijkheid herleidt tot objectieve en te verifiëren waarheden. Deze moderne wetenschap en haar toepassingen hebben op allerlei gebied veel revoluties teweeggebracht. Maar in die eis van objectiviteit ligt precies ook de zwakte en het gevaar. De hele wereld van de mystiek wordt erdoor ontoegankelijk gemaakt. Er is geen waardering voor de uniekheid van de menselijke persoon. Hierdoor blijft de mens verstoken van inzicht in normen en waarden die zin geven aan het individuele bestaan. Objectiviteit en herhaalbaarheid staan recht tegenover subjectiviteit en uniekheid, met als gevolg dat het natuurwetenschappelijk denkmodel de mens verwijdert van het besef een unieke en onvervangbare verantwoordelijkheid te hebben. Zonder dit besef maakt de moderne mens de planeet aarde steeds meer tot een instrument in dienst van zijn belangen en behoeften. Hij is als iemand die in een afgesloten ruimte (b.v.grot) woont, daar niets ontbeert en zich nooit afvraagt wat er buiten de muren te vinden is. Het is een algemeen aanvaard idee dat een verstandig, realistisch mens bij de feiten blijft, zijn oordelen baseert op hard bewijsmateriaal, op een intelligente wijze gevaren ontloopt en problemen overwint. Tegen dit algemeen aanvaarde idee valt weinig in te brengen; we hebben er onder ander onze welvaart aan te danken. Toch is de basis van deze zogenaamde realistische, materialistische levensbeschouwing buitengewoon wankel. De grotbewoner die niets ontbeert weet niet wat zich afspeelt in het gigantische rijk dat zich achter de muren van zijn grot bevindt. Wat voor negatieve effecten er van zijn gedrag uitgaan; ten koste van wat hij zijn zogenaamde welvaart verkrijgt. Hij is domweg gelukkig in de eindigheid van zijn afgesloten ruimte. Tenzij hij gevoel heeft voor datgene wat achter de horizon verborgen ligt; luistert naar de stemmen uit dat gebied, die in hemzelf te horen zijn; hij>geroepen= wordt om dat gebied te verkennen. Het gebied waar eigenbelang geen rol meer speelt Wat ooit vanzelfsprekend was, wordt dat steeds minder. Liefde en goedheid zijn niet objectief te verklaren en in de eindige wereld zijn het onmogelijke waarden omdat beide absoluut zijn. Dat wil zeggen: onvervangbaar, oneindig en onmeetbaar. We kunnen niet een beetje liefhebben of een beetje goed zijn. Zodra we er voorwaarden aan stellen of zodra een fractie eigenbelang in het spel is, is er absoluut geen sprake meer van liefde en goedheid. Liefde en goedheid heffen de noodzaak niet op in de objectieve wereld een bestaan op te bouwen. We moeten onze talenten ontwikkelen om gehoor te kunnen geven aan het appèl tot menselijkheid en het beschouwend genieten van de natuur wordt slechts mogelijk bij een zekere welvaart. Maar als de mens niet wordt gegrepen door dit appèl dan raakt hij gemakkelijk in de ban van de zelfontplooiingsmythe. Hij zet dan alles op alles om steeds meer te bezitten, succes te hebben, resultaten te behalen. Gaan naar het gebied achter je huidige horizon, is de sprong die je maakt naar een nieuw zijnsgebied. Waar niet de vraag wordt gesteld of je er iets mee opschiet en of je ervan groeit. Het is jezelf verbinden met de energie van onvoorwaardelijke liefde. Het is de sprong van "de angst tekort te komen" naar het vertrouwen dat er genoeg is. Deze sprong is een initiatie. Ecolonie is een plaats waar die initiatie kan plaats vinden. Gewoon door er te zijn en mee te werken aan de ontwikkeling van diverse aspecten. Vormen die de eenheid van leven uitdrukken. Door middel van concrete vormen de visie zichtbaar maken. Thomas Moore schrijft in zijn boek "De magie van het dagelijks leven" dat het woord eco een afkorting is van het Griekse woord ´oikos´, hetgeen betekent thuis - het thuis van de mens of de goden, een tempel, en zelfs een astrologisch ´thuis´ of domicilie van een planeet. Oikos, een heilig woord voor een aantal levensvormen, behelst ons emotionele zoeken naar een thuis. In de grond is ecologie een spirituele bezigheid van het scheppen van een menselijk thuis en, meer mysterieus het vinden van een thuis voor de ziel. Al het bovenstaande vatten we samen in de thema ´s: spiritualiteit (mystiek), creativiteit (kunst) en natuur (milieu). De bewoners van ECOlonie. ******** " Met de vormen die we op ECOlonie laten ontstaan willen we onze visie, dat het leven, het universum als eenheid gezien kan worden, tot uitdrukking brengen......" " Iedereen heeft de mogelijkheid tot vervoering bij het ervaren van het leven. Men hoeft het alleen maar te herkennen...." "Dit eenheidsbeginsel kan niet alleen in meditatie beleefd worden, maar zal ook in concrete sociale verbanden en activiteiten zichtbaar, manifest, gemaakt worden..." "We kunnen deze innoverende groepen dan ook zien als cultuureilanden, als bruggenbouwers naar een nieuwe weer bezielde samenleving..." De bewoners van ECOlonie. ******** " Met de vormen die we op ECOlonie laten ontstaan willen we onze visie, dat het leven, het universum als eenheid gezien kan worden, tot uitdrukking brengen......" " Iedereen heeft de mogelijkheid tot vervoering bij het ervaren van het leven. Men hoeft het alleen maar te herkennen...." "Dit eenheidsbeginsel kan niet alleen in meditatie beleefd worden, maar zal ook in concrete sociale verbanden en activiteiten zichtbaar, manifest, gemaakt worden..." "We kunnen deze innoverende groepen dan ook zien als cultuureilanden, als bruggenbouwers naar een nieuwe weer bezielde samenleving..."